You know, you love me. XOXO Gossip Girl
 
AnasayfaAnasayfa  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  

Paylaş | 
 

 Caroline Crandal

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Caroline Crandal
Constance Billard IV.Sınıf
Constance Billard IV.Sınıf
avatar

Mesaj Sayısı : 12
Kayıt tarihi : 27/07/10
Lakap : Liny

Şöhret
Puan: 3

MesajKonu: Caroline Crandal   Salı Tem. 27, 2010 10:19 pm

- Ad & Soyad -Caroline Crandal

- Kullanacağınız Ünlü -

Pm olarak bildirilecek

- Karakteristik özellikler -

Onun en belirgin özelliği kesinlikle inatçı olmasıdır.Birşey kafasına koyduysa ne olursa olsun ondan vazgeçmez.Kafasının dikine gider.Bu yüzden başı belaya girsede o bundan hiçbir zaman vazgeçmez.Özgürlükçüdür.Bu yüzdende kurallardan ve kısıtlamalardan hiç hoşlanmaz.Değer verdiği insanlara karşı hassastır.Onların güvenliğini ve keyiflerinin yerinde olmasını denetler.Eğer ters bir durum varsa bunu düzeltmek için uğraşır.Ama çok zor dost edinir.Birçok arkadaşı olmasına rağmen değer verdiği insan sayısı yeterince azdır.Ama sadece değer verdiği insanlar Caroline'ı incitebilir.Diğer insanların söyledikleriyle pek ilgilenmez.Normalde neşeli,eğlenceli biriyken tanımadığı insanların yanında genellikle sessiz kalmayı tercih eder.Düşündüklerini dile getirmekten korkmaz ama bunu kırıcı bir şekilde yapmaktan çoğunlukla çekinir.Pek sinirlenmez.Sabırlıdır.Ama sinirlendiğinde gözü tamamen kararır.Ve öyle durumlarda Caroline'dan uzaklaşmka en mantıklı harekettir.Kitap okumaya bayılır.Resim çizmektende çok hoşlanır.Ama en çok sevdiği şey kesinlikle piyanosudur.Yeterince ileri seviyededir.Sinirlendiğinde yada üzülüdüğünde onu kendisine getirebilen şeylerden bir tanesi piyanosu diğeride ikiz kardeşi Clementine'dır.Yaratıcıdır.Heleki sıkıldığında yapacak milyonlarca yaratıcı fikir bulur. Morali bozulduğundaysa hemen anlaşılır.Fazlasıyla dalgın ve suskun olur.

- Aile özgeçmişi -

Belirlenmedi

- Öğrenci veya Yetişkin -

Öğrenci

- Örnek Rol oyunu -


Sana inanamıyorum. Gerçekten inanamıyorum. Beni uyarmaya çalışmışlardı. Ama ben ne yaptım. Aptal gibi onları dinlemek yerine sana güvendim. Güvenimin karşılığı olarak bunu mu hak ettim söylesene ?


Caroline merdivenlerin basamaklarında oturmuş aşağıda kopan kıyameti dinliyordu. Ki istemese de dinlemek zorundaydı çünkü bütün ev annesinin haykırışlarıyla inliyordu.Cathrine beni dinler misin lütfen. Sandığın gibi değil. Ben sadece…Sen sadece ne ? Bu resimlerde mi yalan Albert. Yaşadığımız onca yıl… Hepsi yalanmış.

Şimdi annesinin hıçkırıklarının nedenini anlamıştı. Aslına bakılırsa bunu bekliyordu. Babasının daha önceden de birkaç kaçamadığını yakalamış ama annesiyle araları bozulmasın diye sessiz kalmayı tercih etmişti. Bunun ne kadar büyük bir hata olduğunu annesinin hıçkırıklarıyla daha iyi anlıyordu. Bağırışlar giderek daha da yükseliyordu. Sonra biranda gelen şlap sesi üzerine ölümcül bir sessizlik sardı tüm evi. Ardından her şey o kadar hızlı gelişti ki Caroline takip etmekte güçlük çekti. Annesinin evi terk edişi, babasının öfkeyle bir şeyler parçalaması…

Aşağıdan gelen şangırtılar üzerine oturduğu yerden yavaşça doğrulup basamakları teker teker indi. Salona girdiğin babasının sinirinin hala geçmediğini ve bir şeyleri sağa sola fırlattığını gördü. Bir süre hiçbir şey izlemeden onu izledi. Ardından babasının, şöminenin üzerinde duran babaannesinin küllerinin bulunduğu vazoyu alışını gördü. Gözleri büyüdü. Nefes alışverişleri biranda hızlandı. Şuana kadar kapalı kalmayı tercih etmiş olan dudakları aralandı.

Baba sakın!

Ama çok geç kalmıştı. Babası vazoyu fırlatıp atmıştı. Vazonun yere düşüp binlerce parçaya ayrılışı o kadar netti ki birkaç saniyelik düşüş ona dakikalar kadar uzun gelmişti. Babaannesi Caroline için üzümlü keklerden ağaçların ve çikolatalı kurabiyelerden evlerin bulunduğu bir krallığın anahtarıydı. O krallıkta büyümüştü. Öldüğünde aylarca kendisine gelememişti. Babası onun bu vazoyla her zaman yanlarında olacağını söylemesiyle biraz daha sakinleşmiş olsa da içindeki acı hiçbir zaman tam olarak dinmemişti. Çünkü artık krallığının anahtarı yoktu. Ve bir daha asla oraya dönemeyecekti.

Şimdi babaannesinin külleri salonun her yerine dağılmış bir şekilde duruyordu. Camdan içeri giren sert rüzgar küllerin bir parçasını beraberinde dışarıya götürmüştü. Caroline yanaklarında hissetiği ıslaklık üzerine hafiflediğini hissetti. Ayakları ve elleri titriyordu. Sanki içindeki kan biri tarafından çekiliyor gibiydi. Rüzgarın haşin uğultusunun ve babasının endişeli sorularının uzaklaştığını fark edebiliyordu. Ama kıpırdayamıyordu. Cevap veremiyordu. Nefes aldığını bile zannetmiyordu. Ardından her yer karardı. Ani bir acının ardından her şey geride bıraktı ve en yakın arkadaşı olan karanlıkla baş başa kaldı.

Karanlığa bu kadar alışmışken şimdi aydınlık çok yabancı geliyordu Caroline’a ve gözlerini acıtıyordu. Gözlerini kısarak beyaz tavana baktı. En son hatırladığı babaannesinin küllerinin tüm odaya dağılışı ve ardından da kocaman bir karanlıktı. Doğrulmayı denedi ama başında bir ağrı hissetmesiyle bunu denemeyi hemen bıraktı. Elini ağrının olduğu yere götürdü. Saçları yerine daha yumuşak ve kaygan bir şeyle karşılaşınca neler olduğunu anlamak için yeniden doğrulmayı denedi. Bu sefer daha başarılı olmuştu. En azından karşısındaki aynadan kendisini görebilecek kadar. Kafasında kocaman bir bandaj vardı. Bayılmış olmalıydı ve bu sırada da kafasını vurmuştu. İtiraf etmeliydi ki gerçekten canını yakıyordu. Şimdi tamamen oturur pozisyona geçmişti. Annesinin yatağının yanındaki koltukta uyuyakalmıştı. Dudaklarını hareket etti. Fazla susuz kalmış olmalıydılar. Yatağının diğer yanında duran su bardağına uzanırken çıkardığı takırdı üzerine annesinin uykusunu bölmüştü anlaşılan.

Ah Caroline iyisin değil mi ? Tatlım ne kadar endişelendim anlatamam sana. Bir yerin acımıyor değil mi ?

Annesinin sorularının ardının gelmeyeceğini anlamıştı. Bu yüzden hemen araya girip halsiz bir şekilde mırıldandı.İyiyim anne. Gerçekten. Sakin olur musun?Nasıl sakin olabilirim. Minik bebeğimin haline bak
İyiyim ben. Ne zamandır baygınım ?3 gün oldu. Çok endişelendim. Seni hastanede tutmadıkları için tüm o doktorların canı cehenneme

Annesi yeniden söylenmeye başlamıştı. Ama Caroline onu dinlemeyi çoktan bırakmıştı. O biran önce yataktan kalkıp bu evden olabildiğince uzaklaşmak istiyordu. Ve mümkünse bir daha buraya gelmemek. Başından çok yüreğini acıtmıştı olanlar. Babaannesi yeniden aklına gelmişti. İstemsiz gözleri doldu. Bu sırada odasının kapısının tatlı bir melodiyle çalındığını duydu. Kapının dışındaki kişinin kim olduğunu hemen anlamıştı. İkiz kardeşi Clementine. Her zaman evden uzak kalmak için bahaneler bulurdu. Yaz okullarına giderdi. Yada arkadaşlarında kalırdı. Caroline’ı yalnız bıraktığı için genellikle Clementine’e kızardı ama şuan tek ihtiyacı olan insan kardeşiydi. Annesine durgun bir sesle

Clementine ile bir şey konuşmam gerek.Bize bir süre izin verebilir misin ?sorduktan sonra annesinin gönülsüzce odadan ayrılışını izledi. Clem’e uyaran bakışlar atmayı da ihmal etmemişti tabi. Kız kardeşi annesini odadan uğurlayıp kapıyı kapattı ve hemencecik Caroline’ın yanına koştu. Bir saniyelik bir bakışmanın ardından gelen sıcacık kucaklaşmaları tamda Caroline’ın ihtiyacı olan ilaç gibiydi. Derin bir iç çekip ikiz kardeşini bırakırken yüzünde bir gülümseme oluştuğunu hissedebiliyordu.
Seni özlemişim Clem.Bende seni. Ama bensiz başını belaya sokmandan hiç hoşlanmadığımı söylemek isterim küçük hanım.Üzgünüm. Gelecek sefere bayılmadan önce sana haber vermeyi unutmayacağım.Kısa ama bir okadar da içten bir kahkaha patlattılar. Bu evde uzun zamandır kahkaha sesi duymamıştı Caroline. İşte, özlediği bir şey daha...Senden bir şey isteyeceğim Clem. Beni buradan çıkarmalısın. Hem de hemen.Neden ? Hem o başındaki şeyle pek sağlıklı göründüğünü söylemem. Burada kalman daha iyi olacak. En azından bir süre için.Burada olmak istemiyorum. Ciddiyim.
Peki tamam. Sen inatçılığını gözler önüne sermeden ben kaçış planları kurmalıyım.Clementine yataktan kalkıp odadaki pencereyi açtı. İçeriye giren temiz havayı doyasıya içine çektikten sonra aşağıya baktı. Pek de yüksek sayılmazdı. Hem kaçmak için yıllar önce oraya koydukları merdivenleri vardı. Sarmaşıklarla sarıldığından dışarıdan göze batmıyordu. Clem muzip bir sırıtışla Caroline’a dönmüştü ki onun yüzünün renginin eskisinden daha beyaz ve mat olduğunu fark etti. İyi olup olmadığını soramadan ikiz kardeşi öksürük krizine girmişti. Clem telaşla Caroline’a doğru ilerlerken odanın kapısı hızla açıldı. Annesi delirmiş gibiydi. Bilmediği bir şeyler olduğunu o an anladı. Caroline’ın öksürük krizi hastaneye gidene kadar hiç durmadan devam etti. Hastaneye vardıklarında hemen bir oksijen maskesi ikiz kardeşinin yüzüne iliştirildi. Neler olduğunu anlayamıyordu. Yarım saat öncesine kadar gayet iyiydi. Ne olmuştu ? Annesine soran gözlerle bakarken buldu kendisini. Annesi ise sadece ağlamakla meşgul gibiydi.Biri burada neler olduğunu söyleyecek mi ?

Sabrı yeterince taşmıştı. İkiz kardeşine bir şeyler oluyordu ve o hiçbir şey bilmiyordu. Annesi çaresizce kafasını kaldırıp Clementine’e baktı. Söylediklerini o kadar alçak sesle söylemişti ki. Clementine duymakta güçlük çekmiştiCaroline ölüyor Clementine. Ve kimse de hiçbir şey yapamıyor. O ölüyor anlıyor musun ? Ölüyor.Annesi hıçkırıklarına gömülmüştü. Clementine ise çıkamadığı bir şokun içerisindeydi. Düşünemiyordu. Nefes alamıyordu. Konuşamıyordu. Sadece öylece duruyordu. İkiz kardeşi ölüyor muydu ? Bu çok ama çok kötü bir şaka olmalıydı . Kafasını iki yana salladı. Neden biri çıkıp şaka yaptık demiyordu. Ne bekliyorlardı? Göğüsün de bir sancı hissetti. Gözlerindeki yaşlar yanaklarından çenesine süzülüyordu. Tüm dünya durmuştu işte.Her şeyin başlangıcı da sonu da burasıydıClementine hızla doğruldu. Sağına soluna baktı. Odasındaydı. Hava henüz aydınlanmamıştı. Yine o kabuslardan biriydi işte. Bu ne zaman son bulacaktı bilmiyordu. İkiz kardeşi öleli 5 seneyi aşkın süre olmuştu ama o neredeyse her gece aynı şeyi görüyordu. Yüzünden boşalan terleri sildikten sonra kendisini yeniden yatağına doğru bıraktı. Belki bu sefer üzümlü keklerden ağaçların ve çikolatalı kurabiyelerden evlerin bulunduğu bir krallıkta uyanabilirdi.


En son Caroline Crandal tarafından Salı Tem. 27, 2010 10:36 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Andreas Chamberlain
Fotoğrafçı&Manken
Fotoğrafçı&Manken
avatar

Mesaj Sayısı : 235
Kayıt tarihi : 18/07/10

Şöhret
Puan: 630

MesajKonu: Geri: Caroline Crandal   Salı Tem. 27, 2010 10:36 pm

Caroline Crandal 4.Sınıf Constance Billard öğrencisi.

Kaydınız işleniyor.

******************


BALODA ANDREAS CHAMBERLAIN

Spoiler:
 
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Caroline Crandal
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Gossip Girl R-Play :: XOXO Gossip Girl :: Nüfus Müdürlüğü :: Nüfus Kaydı-
Buraya geçin: